Leasing

Leasing jest umownym stosunkiem cywilnoprawnym.

W ramach leasingu finansujący (leasingodawca) przekazuje korzystającemu (leasingobiorcy) prawo do korzystania z określonego dobra materialnego na pewien okres (określony w umowie leasingu), w zamian za ustalone (również w umowie) raty leasingowe.
Leasing oznacza z angielskiego, najem bądź dzierżawę (ang. lease). Prawo anglosaskie nie rozróżnia najmu od dzierżawy, nie odróżnia od nich również leasingu.

Leasing w polskim ustawodawstwie

Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 2000r, (D.U Nr 74 z 2000r.,poz 857) od 9 grudnia 2000 obowiązuje znowelizowany Kodeks Cywilny definiujący, po raz pierwszy w polskim prawie, umowę leasingu (Tytuł XVII Umowa Leasingu Art. 7091 - 70918 kc.). 

Zgodnie z kodeksem  „przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie, i oddać tę rzecz korzystającemu do używania, albo używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu, w uzgodnionych ratach, wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie, lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.” (Art. 709 Kodeks cywilny)
Umowa leasingu określana jest w szerszy sposób do celów podatkowych, niż definicja przyjęta w Kodeksie cywilnym. Jest ona rozszerzona o umowę, gdzie leasingodawca oddaje w użytkowanie środki trwałe, grunty oraz wartości niematerialne i prawne leasingobiorcy.